امروز  دخترک ما خیلی با نشاط و پرانرژی بود. دوست داشت بدو بدو کنه و تحمل یه جا نشستن رو نداشت. واسه همین دیدم کاردستی، قصه و فعالیت ­هایی از این دست، اصلا مناسب حالش نیست. پس وقت یه بازی حرکتی بود. یادم افتاد وقتی که کوچولوتر بود، یه بازی داشتیم که من شکل های هندسی رو با چسب های رنگی رو زمین می ساختم و دخترک روشون راه می رفت. ولی الآن می تونستیم یه جور دیگه بازی کنیم.  رفتم تخته وایت برد کوچولوی دخترک رو آوردم. یه کم اخماش رفت تو هم. دوست نداشت بشینه و ماژیک دستش بگیره ولی نمی دونست که من اصلا چنین منظوری ندارم. یه دایره روی تخته کشیدم و بهش گفتم: این چیه؟ با بداخلاقی جواب داد دایره، گفتم حالا می تونی این شکلی بدویی. ذوق کرد و شروع کرد به دویدن. یه کم که دوید شکل بعدی رو کشیدم، این دفعه با ذوق جواب داد مثلث و شروع کرد به حرکت روی یک مثلث فرضی. بازی رو ادامه دادیم تا دیگه هیچ شکلی به فکرم نرسید. ولی هنوز وقتش نبود که بازی رو تموم کنیم. دخترک مشتاقانه منتظر ادامش بود. گفتم حالا تو هوا می­ کشم تا حدس بزنی چه شکلی کشیدم. از چشماش معلوم بود که خوشش اومده. پس ادامه دادیم. تازه تو مرحله بعدم شکل ها رو پشتش کشیدم. بازی خوبی بود، هم حرکت داشت، هم دقت، هم تقویت حس لامسه و از همه مهم­تر، لذت و هیجان...


منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 27 بهمن 1394
تعداد بازدید: 41153 بار