حال که می‌‏خواهم مرا بر خوان رحمتت مهمان کنی و امانت خود را به من بسپاری، چهل روز را برای تو و به امید راه یافتن به جمع شایستگان نام «مادر» در بارگاه ربوبی‌ات، سعی می‏‌کنم، محور اعمالم بر انجام واجبات، ترک محرمات و تلاش برای انجام مستحبات و ترک مکروحات باشد. می‌‏دانم که روح و حقیقت این راه، باید چیزی نباشد جز اخلاص و یک‎رنگی برای کسب درجه بندگی و رضایت تو و نیز می‎دانم که بعد از چهل روز، مرا به رنگ خود در می‌‏آوری و امانتی که به من می‎سپاری نیز پاک و مبرا از آلودگی‏‌های وجودی‎ام! همان‌طور که پیام‎آور رحمتت بر عالمیان فرمود:

«هر بنده‎ای تا چهل روز ایمان خود را برای خدا، خالص گرداند، سرچشمه‎های حکمت از قلب او بر زبانش جاری گردد.» (شیخ کلینی، الکافی؛ ج 1، ص 16: باب‎الاخلاص)

می‏‌دانم که اگر چنین کنم، بی‎تردید دریچه‎ای از نور به قلب من گشوده خواهد شد چرا که اولین سرمایه آن، قدم نهادن پاره تنم در هامون عشق مهدوی و جاری شدن  اصلاب شامخه و ارحام مطهره است...

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 27 بهمن 1394
تعداد بازدید: 42217 بار