• ترشحات چشمی که به آن «قی» می‎گویند، در واقع عفونت چشم است. این ترشحات باعث چسبیدن چشم می‎شوند که باید برای درمان آن، به پزشک اطفال مراجعه شود.

  • ترشحات زرد یا سفیدرنگ گوشه چشم نوزاد نیز ممکن است نشانه عفونت باشد.

  • نشانه‎های دیگر عفونت چشم، قرمزی و آبریزش چشم، درد و خارش شدید چشم، تحمل نکردن نور زیاد و ترشحات چرکی چشم است.


  • در صورتی که چشم نوزاد، ترشحات زرد و سفید داشته باشد، هر چه سریع‎تر باید به پزشک مراجعه شود. پزشک برای درمان، قطره و پمادهای چشمی تجویز می‎کند.

  •  باید قبل از مصرف داروها، چشم‎های نوزاد را با استفاده از پنبه تمیزی که با آب جوشیده سرد، خیس شده است، به آرامی، ششتشو دهید و مراقب باشید این پنبه به چشم دیگر نوزاد یا بدن او مالیده نشود، چون این‌گونه عفونت‎ها به راحتی به سایر قسمت‎های بدن نوزاد نیز سرایت می‎کند. برای هر چشم باید از پنبه جداگانه استفاده شود و برای تمیز کردن چشم نیز باید پنبه را از بیرون گوشه چشم، به طرف داخل و پایین حرکت داد. هرگز نباید ترشحات یا اشک چشم نوزادرا  با انگشت خود پاک کنید و برای این کار، حتماً باید از پنبه تمیز استفاده نمایید.


  • چشم‎های فاصله‎دار، یکی از علائم مونگول بودن است و باید بررسی شود.

  • حرکات چرخشی چشم‎ها (نیستاگموس) طبیعی نیست و باید به چشم‎پزشک مراجعه کرد.

  • توجه نکردن کودک به والدین و مالش شدید چشم‌ها با دست، علائم عدم دید طبیعی در نوزاد است و باید به چشم‎پزشک مراجعه شود.

  • حرکات ناهماهنگ دو چشم و احساس لوچ بودن چشم‎ها در نوزاد، تا 4 ماهگی غیرطبیعی نیست ولی پس از آن، اگر چشم انحراف داشته باشد، غیرطبیعی بوده و باید به پزشک مراجعه نمود.

منابع: راهنمای بچه‎داری نوشته هنگامه صدرایی، انتشارات نسیم فرهنگ، ۱۳۹۳ .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 24 فروردین 1395
تعداد بازدید: 9235 بار