والدین اغلب از تعداد واقعی دستوراتی که به کودکانشان می‌دهند، خبر ندارند. شاید تعجب کنید اگر بشنوید که یک پدر و مادرمعمولی، در عرض نیم ساعت، هفده مرتبه به فرزندشان دستور می‌دهند و در خانواده‌هایی که بچه‌ها مشکلات رفتاری بیشتری دارند، این تعداد به‌طور متوسط، به چهل دستور در نیم ساعت افزایش پیدا می‌کند!!

علاوه بر این، تحقیقات نشان داده‌اندکه فرزندان والدینی که خیلی دستور می‌دهند، مشکلات رفتاری بیشتری پیدا می‌کنند. یعنی دستورات مکرر رفتار کودک را بهتر نمی‌کند.

بنابراین ضروری است که تعداد و نوع دستوراتی را که به کودکانتان می‌دهید ارزیابی نمایید و آنها را محدود نمایید به مواردی که از همه ضروری‌تر هستند.


برخی از والدین عادت دارند وقتی کودکانشان در حال انجام کاری که از آنها خواسته شده هستند، باز هم دستور خود را تکرار کنند.

برای مثال وقتی عرفان در حال جمع کردن اسباب‌بازی‌هاست، پدر او دوباره می‌گوید: «اسباب‌بازی‌ها را جمع کن.»

اگر پدرش توجه داشت، تشخیص می‌داد که دستور دادن مجدد ضروری نیست، بلکه این تحسین کردن عرفان است که ضرورت دارد.

برخی دیگر از والدین درباره چیزهایی دستور می‌دهند که اهمیتی ندارد. آنها ممکن است بگویند: «آن قورباغه‌ات را سبز کن»، «بلوز آبی‌ات را بپوش» یا «دسرت را تمام کن!»

این دستورات غیرضروری است. باید به کودکان اجازه داد به جای اینکه در جنگ اراده‌ها با والدین خود درگیر شوند، خودشان درباره چنین مسائلی تصمیم بگیرند.

این نکته خیلی مهم است که  اگر والدین در عرض نیم ساعت، بیست تا چهل دستور بدهند، محال است که بتوانند آنها را پیگیری کنند. نتیجه آن است که پیام‌های گیج کننده‌‌ایی درباره اهمیت دستورات به کودکان القا می‌شود.

قبل از دادن یک دستور، فکر کنید که آیا موضوع، موضوع مهمی است یا خیر و یا در صورتی که کودکتان اطاعت نکرد، می‌خواهید او را تنبیه کنید یا خیر؟!

یک کار مفید آن است که که قوانین مهم خانواده خود را بنویسید. احتمالاً می‌بینید که پنج یا ده تای آن، غیرقابل نقض است.

این‌ قوانین را باید روی یخچال یا جای دیگری که همه اعضای خانواده بتوانند ببیند، نصب کنید. به این ترتیب، همه قوانین را خواهند دانست. چنین فهرستی ممکن است شامل موارد ذیل باشد:

- همیشه موقع نشستن در اتومبیل، کمربند ایمنی بسته شود.

- کسی اجازه ندارد دعوا کند.

- داخل خانه، چیزی نباید پرت شود.

- تلویزیون از ساعت نه شب باید خاموش باشد.

- خوراکی فقط باید در آشپزخانه خورده شود.

همین که قوانین مهم روشن شدند، درمی‌یابید که وقتی این مقررات را بیان می‌کنید، نه تنها دقیق‌تر می‌شوید، بلکه قادر می‌شوید دستورات غیرضروری را حذف کنید.

نتیجه آن می‌شود که کودکانتان می‌آموزند دستورات شما مهم است و از آنها انتظار می‌رود که رعایت شوند.

منابع: سال‌های باورنکردنی نوشته کارولین وبستر استراتون ترجمه روحیه فنائیان. انتشارات نخستین. 1387 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 01 تیر 1395
تعداد بازدید: 6402 بار