به رغم  همه خبرهای وحشتناکی که درباره خشونت با اسلحه وجود دارد، بسیاری از کودکان پیش‎دبستانی، به‌خصوص پسرها، باز هم علاقه به بازی با اسلحه‌های اسباب‌بازی دارند.


آنها از بازی با تفنگ‌های آب‌پاش، تفنگ‌های ترقه‌ای و تفنگ‌های لوله‌دار لذت می‌برند و تحت‌ تأثیر آب پاشیدن، جرقه زدن و سروصداهای بلند این نوع تفنگ‌های اسباب‌بازی قرار می‌گیرند.

اگر هیچ تفنگ اسباب‌بازی در دسترس کودک نباشد، او از یک تکه چوب، یک نی و حتی یک تکه کاغذ، تفنگ درست می‌کند و اگر هم نتواندچیزی شبیه به تفنگ بسازد، شست و انگشت‌هایش را جوری می‌گیرد که شبیه تفنگ شود و شلیک می‌کند.

کودک به این دلیل به اسلحه‌های اسباب‌بازی علاقه‌مند است که این نوع اسباب‌بازی‌ها  به او حس قدرت و کنترل می‌دهند.

او در زندگی روزمره کمابیش در برابر دیگران ناتوان است اما وقتی یک اسلحه اسباب‌بازی را در دست می‌گیرد ( که از نظر او واقعی است) احساس می‌کند همان‌طور که به کودکان دیگر دستور می‌دهد، می‌تواند از خودش هم دفاع کند.


کودکان دوست دارند نقش بازی کنند: آتش‌نشان، مادر، پدر، پرستار، دکتر، پلیس.

کودکان نگهبانان مسلح را در فرودگاه‌ها می‌بینند، اخباری را درباره جنگ و ایجاد وحشت می‌شنوند، در تمام مدت شاهد تیراندازی در برنامه‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای هستند و آنچه را که می‌بینند انجام می‌دهند.

آدم‌های خوب و بد اسلحه دارند و زمانی که آدم خوب تیراندازی می‌کند و پیروز می‌شود، یک قهرمان محسوب می‌شود.


برای برخی از والدین مهم نیست کودکانشان با اسلحه‌های اسباب‌بازی، بازی کنند. آنها حتی کودکان را به این کار تشویق هم می‌کنند.

بسیاری از والدین در این مورد احساسات نامشخصی دارند. آنها اسلحه اسباب‌بازی را دوست ندارند و می‌دانند میان این اسباب‌بازی‌ها و خطر و خشونت اسلحه‌های واقعی، رابطه وجود دارد و می‌خواهند فرزندانشان با وسایلی بازی کنند که رفتار پرخاشگرانه کمتری ایجاد می‌کند اما حتی بسیاری از این والدین نیز در نهایت تسلیم خواسته کودک خود می‌شوند و اجازه می‌دهند آنها از اسلحه‌های اسباب‌بازی استفاده کنند.

والدین می‌دانند علیرغم بحث‌ها و تلاش‌هایشان برای سرگرم کردن کودک به فعالیت‌های دیگر، او باز هم می‌خواهد با این اسلحه‌ها بازی کند و اگر اسلحه‌ای نداشته باشد، یکی برای خودش تهیه می‌کند.

اگر استفاده از اسلحه اسباب‌بازی توسط فرزندتان در خانه، شما را آزار می‌دهد به او بگویید در فضای بیرون از خانه با آنها بازی کند.

به او بگویید اسحله را به سوی افرادی که موافق این بازی نیستند، نگیرد.

شاید تماشای تفنگ بازی بچه‌ها برایتان مشکل باشد چون این نوع بازی، تقلید از بخش ترسناکی از زندگی است. با این وجود، به نظر نمی‌رسد تفنگ‌بازی باعث ترغیب به خشونت بیشتر شود. در واقع این نوع بازی می‌تواند مفری برای پرخاشگری طبیعی در کودکان باشد.

تا زمانی که فرزندتان در حد تعادل با اسلحه‌های اسباب‌بازی، بازی می‌کند، ضرری متوجه او نیست. شاید کودک طی سال‌های دبستان هم به این نوع بازی‌ها علاقه‌مند باشد.

اگر می‌بینیدتفنگ‌بازی تبدیل به فعالیت‌های غالب و همیشگی فرزندتان شد، باید دلیل آن را بیابید.

آیا او در خانه با احساس عدم پذیرش روبه‌رو است؟ ممکن است کودکی که به افراط با اسلحه‌های اسباب‌بازی، بازی می‌کند، دچار احساس ناتوانی  یا عدم پذیرش باشد.

در خانه بیشتر به  او توجه کنید و با معرفی فعالیت‌های جایگزین  و بازی‌های سازمان‎یافته حواس او را از اسلحه اسباب‌بازی دور کنید. 

منابع: «راهنمای کامل والدین (1)» نوشته رابین گلداستین و جنت گالانت ترجمه مینا اخباری‎آزاد. انتشارات صابرین. 1392 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 08 تیر 1395
تعداد بازدید: 18491 بار