گاهی اوقات والدین تمایل دارند که در حین بازی با کودک، سئوالات زیادی مطرح کنند: "این چه حیوونیه؟"، "چه شکلیه؟"، "کجا می‌‌ره؟"، "داری چی درست می‌کنی؟"

معمولاً والدین می‌خواهند با پرسیدن سئوالات متعدد، به یادگیری کودکان کمک کنند ولی خیلی وقت‌ها این کار اثر عکس دارد و باعث می‌شود که بچه‌ها در لاک دفاعی فرو بروند، سکوت کنند و تمایلی به صحبت آزادانه نداشته باشند.

در واقع سئوال کردن به‎خصوص وقتی والدین جواب را می‌دانند، در واقع نوعی دستور دادن است چون از بچه‌ها می‌خواهند کاری را انجام بدهند.

سئوالات درباره این است که بچه‌ها چه چیزی را دارند می‌سازند و اغلب قبل از آنکه کودکان درباره نتیجه نهایی کار خود فکر کرده باشند یا فرصت بررسی و امتحان افکارشان را داشته باشند، پرسیده می‌شوند.

این تأکید نهایتاً روی نتیجه بازی است و نه جریان آن و وقتی سئوالات جواب داده‌ می‌شوند، اغلب والدین با تشویق یا اظهارنظر جواب نمی‌دهند. چنین غفلتی، فقدان علاقه و شور و شوق را می‌رساند.


شما می‌توانید صرفاً با توصیف کاری که کودکانتان انجام می‌دهند و با اظهارنظرهای حمایت‌گرانه علاقه خود را به بازی آنها نشان دهید.

این روش به نحوی فعال، رشد و توسعه زبان را تشویق می‌کند. برای مثال شما ممکن است بگویید: "تو داری اتومبیل رو تو گاراژ می‌ذاری، حالا داره بنزین می‌زنه" و مانندآن.

خیلی زود متوجه می‌شوید که کودکانتان خودبه‌خود از اظهارات شما تقلید می‌کنند. بعد می‌توانید تلاش‌هایی را که برای یادگیری می‌کنند، تحسین کنید و آنها را از دست‌آوردهایشان هیجان‌زده نمایید.

اظهارنظرهای توصیفی در واقع گزارش مستقیمی از فعالیت‌های بچه‌های شماست و اغلب شبیه گزارش لحظه‌به‌لحظه یک بازی توسط یک گزارشگر ورزشی است.

از آنجا که این نحوه ارتباط با کودکان جدید است، ممکن است انجام دادن آن در دفعات اول برایتان دشوار باشد اما همین‌طور که در موقعیت‌های مختلف، این روش را تمرین می‌کنید، این دشواری از بین می‌رود و اگر پشتکار داشته باشید، می‌بینید که کودک عاشق این نوع بذل توجه از سوی شما می‌شود. این سبک ارتباط، گنجینه لغات آنها را نیز تقویت می‌کند.

اگر سئوالی را مطرح می‌کنید، مواظب باشید که تعداد سئوالات محدود باشد و حلقه یادگیری را کامل کند. این به آن معناست که وقتی سئوالی را می‌پرسید، با اظهارنظر مثبت و غیرانتقادی و تشویق، پاسخ کودک را دنبال کنید.

کودکان را باید برای کارهای مستقل تشویق کرد و به آنها فرصت داد که بدون دخالت دیگران پاسخ دهند. برای مثال اگر می‌پرسید: "این چه حیوونیه؟" و کودکتان پاسخ می‌دهد "زرافه"، می‌توانید اضافه کنید که "اوهوم، زرافه، تو حسابی حیوونا رو می‌شناسی."  اظهارنظر مثبت شما، کوشش او را برای پاسخ دادن تشویق می‌کند و جواب او را با افزودن اطلاعات اضافه، کامل‌تر می‌نماید.

منابع: «سال‌های باورنکردنی» نوشته کارولین‌ وبستراستراتون ترجمه روحیه فنائیان. انتشارات نخستین. 1387 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 08 تیر 1395
تعداد بازدید: 43294 بار