null

هرچند که نوزادان توانایی صحبت کردن ندارند اما واقعیت این است که مهم‌ترین چیزی که یک نوزاد از لباسش انتظار دارد، راحتی است و آرامش.

بله، راحتی تنها چیزی است که یک نوزاد از لباس رنگارنگی که بر تن دارد، می‌خواهد.

همیشه وقتی عطر مادری در وجود یک زن می‌پیچد، یک سئوال مشترک در ذهن مادران  ایجاد می‌شود و آن، این است که چه لباسی بخریم و یا چه لباسی بدوزیم؟
ویژگی‌های لباس نوزادان و خردسالان، مسئله پیش‌پاافتاده‌ای نیست و در آن فاکتورهای مختلفی چون رنگ، جنس، اندازه و دوخت اهمیت دارد.

اگر بین خریدن و دوختن، دوختن لباس را برای کودک خود انتخاب کرده‌اید، ما نیز شما را همراهی می‌کنیم.

دوخت لباس و پوشاک نوزادان می‌تواند باصرفه و اقتصادی باشد، چون پوشاک آنها، به مقدار کمی پارچه نیاز دارد و اغلب طرح‌های لباس، از خطوط ساده شکل می‌گیرد و تکه‌های کمتری برش می‌خورد. به‎عبارتی دیگر، علاوه بر مادران، لباس نوزادان و خردسالان، بهترین سوژه برای خیاط‎های مبتدی و یا خیاط‎هایی است که مهارت آن‌ها نیاز به تکمیل شدن دارد.
لباس نوزادان تا 6 هفتگی، منحصراً زیرپوش، ژاکت و پیراهن رویی است اما پس از 6 هفتگی تا یک‌سالگی خردسالان، بهتر است لباس به‌صورت یک‌تکه یا سرهمی باشد تا آنان را از همه نظر محافظت کند.

جنس پارچه‌ای که لباس نوزاد از آن دوخته می‌شود، به جهت ارتباط مستقیم باپوست، از اهمیت بالایی برخوردار است.
بهتر است جنس پارچه‌ها از الیاف طبیعی خیلی لطیف و با در نظر گرفتن شرایط آب‎وهوایی فصل باشد. به‌عنوان‌ مثال، در فصل‌های گرم، بهتر است از لباس‌های سبک و نخی و در فصول سرد سال، از لباس‌هایی از جنس پشم و کتان، ابریشم و کتان و ... استفاده کرد.

 زیباسازی‌ها و زیباکاری‌هایی که بر روی لباس‌های نوزاد انجام می‌شود، به نحوی سلیقه مادر را نشان می‎دهد.

لباس کودک

لباس نوزاد را می‌توان با انواع گلدوزی، گل‌های ظریف، اسموک‌دوزی، انواع چین یا پیلی، تزئین کرد. این تزئینات می‌توانند روی پیش‌سینه یا به‌طور کلی در لبه‌ دامن لباس باشد.

علاوه بر زیبایی، گشادی و آزادی از دیگر ویژگی‌هایی است که برای لباس کودک می‌توان برشمرد. الگوی لباس رویی باید کمی آزادتر از اندازه‌ کودک باشد که بتواند در آن به راحتی جنبش و حرکت داشته باشد.

همیشه شنیده‌ایم و گفته‌اند که لباس نوزاد، لباسی اقتصادی نیست چون رشد کودکان در این دوره، خیلی سریع است و پیش می‌آید که یک لباس، تنها یک ماه و یا یک هفته می‌تواند میهمان کمد لباس کودک و خردسال ما باشد اما دوخت لباس، راهکارهایی دارد که همین غیراقتصادی را برای ما به‎صرفه‎تر و اقتصادی‌تر می‌کند.
دوخت پیلی‌ها به‌خصوص نوع افقی آن در پایین لباس و یا به‌صورت پاکتی در دم آستین و یا لبه‌ شلوار، از راهکارهای اقتصادی‌ است. وجود پیلی‌ها، نه‌تنها باعث زیبایی کار می‌شود بلکه در صورت نیاز، باعث بلند شدن لباس کودک و قابلیت استفاده بیشتر از آن خواهد شد.

لباس نوزاد باید طوری تهیه شود که مادر از لحاظ پوشاندن و نوزاد از نظر پوشش، هر دو، به‎هنگام استفاده، کاملاً آرامش داشته باشند.

بهتر است که لباس نوزاد بدون یقه باشد تا وجود یقه در لباس باعث سایش گردن نوزاد نشود. در میان آستین‌ها، آستین‌های کیمونو یا رگلان، بهترین گزینه برای لباسی نوزادی هستند، چرا که وجود این آستین‌ها کمک می‌کند تا مادر بتواند دست نوزاد را به‌راحتی در لباس جای دهد.
قسمت جلو یا پشت لباس، یکی از مهمترین قسمت‎های لباس نوزاد است. این قسمت‌ها باید کاملاً تا پایین باز باشد و از دکمه و زیپ در آن‌ها استفاده نشود.

پارچه مناسب

کارشناسان پوشاک بر این باورند که انتخاب جنس لباس نوزاد و سایر مایحتاج پارچه‌ای آن، می‌تواند تأثیر مستقیم بر حفظ سلامت و تندرستی او داشته باشد.

برای زیرپوش نوزاد، از پارچه‌ای به نام Wincgette استفاده می‌شود که مخلوطی از ابریشم و کتان است و بسیار ظریف و لطیف تهیه می‌شود. این نوع پارچه، ترکیبی از الیاف طبیعی و مصنوعی است و این ترکیب سبب ایجاد ویژگی‌هایی چون نرمی و لطافت بالا، خاصیت جذب رطوبت و تبادل هوا و عدم چروکیدگی در آن شده می‎شود. Wincgette گزینه مناسبی برای لباس‌های رویی نوزادان و خردسالان نیز می‎باشد.

 نکته مهمی که بهتر است در تهیه لباس نوزاد به آن توجه شود، عدم استفاده از لباس‌هایی با درصد بالا از الیاف مصنوعی است. این الیاف ممکن است برای پوست نوزادان حساسیت ایجاد کند و موجب التهاب و سوزش پوست او شود.

پارچه‌های کشی، گزینه نامناسب دیگری برای تهیه لباس‌های نوزادی و خردسالی هستند. لباس‌های کشی از آنجا که قابلیت ارتجاعی خوبی دارند، با بزرگ شدن نوزاد، کش می‌آیند و ممکن است به‌واسطه کش‌آمدن لباس، پدر و مادر متوجه تنگ شدن لباس برای نوزاد نشوند. در این حالت ممکن است کشش زیاد پارچه مشکلات متعدد پوستی را برای نوزاد ایجاد کند و یا اینکه باعث بروز اختلالاتی در تنفس و سلامت او شود.

رنگ لباس نوزاد

رنگ لباس نوزاد، مسئله مهم دیگری است که باید مورد توجه قرار گیرد. برای آرامش نوزادان و خردسالان، بهتر است در تهیه لباس آنها، رنگ‌های تند مورداستفاده قرار نگیرند و سعی بر این باشد که تا یک‌سالگی، از رنگ‌های ملایم و خیلی روشن مانند سفید، صورتی، لیمویی، آبی روشن، مغز پسته‌ای روشن یا هر رنگی که زمینه‌ رنگی آن به سفید نزدیک‌تر است، مورد استفاده قرار گیرد.
در واقع استفاده از رنگ‌های تیره، باید محدود به تزئینات لباس باشد. یعنی می‌توان از رنگ‌های تیره با کنتراست بالا، در تزئین یا تکه‌دوزی‌های روی لباس کودکان استفاده کرد.
استفاده از نوارهای صد در صد کتانی یا پنبه‌ای با نقش‌های تک‌رنگ سفید نیز از گزینه‎های دیگر برای تزئینات لباس کودکان و نوزادان است.

 دوخت لباس

مدل‌های لباس‌های کودکان، باید دارای طرح‌های ظریف و مدل‌هایی راحت باشد تا مانع حرکت‌های کودکانه‌ آنان نشود.
بازی و جنب‌وجوش از ویژگی‌های ذاتی کودکان و خردسالان است و این نیاز کودک، تنها در لباس‌هایی آزاد و مناسب تأمین می‌گردد. درزها و دوخت‌های لباس کودک نیز از مسائل مهمی است که باید ظریف و راحت باشند و ضمن استفاده از پارچه‌های بادوام، می‌توان از دوخت دو درزه‌ فرانسوی، درز خوابیده و درز شکسته (انواع درزها در دوخت لباس) استفاده نمود تا هم درزهای لباس از ظرافت کافی برخوردار باشند و هم‌جایی برای جمع شدن کرک‌ها و گردوغبار در بخش داخلی لباس کودک وجود نداشته باشد.

منابع: «الگو و دوخت لباس کودک» نوشته فاطمه آخوندی، شرکت چاپ و نشر کتاب‎های درسی، 1393 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 02 مرداد 1395
تعداد بازدید: 9190 بار