null

بعضی از چهارساله‌ها هر جا که بروند بلافاصله به میان جمع می‌پرند و دوست پیدا می‌کنند اما برخی دیگر مدتی طول می‌کشد تا با دیگران گرم بگیرند یا تا مدت‌ها گوشه‌گیر باقی می‌مانند.
ممکن است کودکی در گوشه‌ای بایستد و مدتی طولانی دیگران را نگاه کند اما به میان جمع نیاید یا حتی از بچه‌ها و بزرگسالانی که در اطرافش هستند، خجالت بکشد و گریه کند.

این نکته اهمیت دارد که همه این رفتارها را به عنوان جزئی از فرآیند یادگیری ارتباط با دیگران در نظر بگیریم.
به عنوان والد باید سعی کنید که بدانید کودک در چه مرحله‌ای از رشد قرار دارد و به او کمک کنید تا پیشرفت کند، اگر چه ناراحت‌کننده است که فرزندتان در پارک به تنهایی روی نیمکتی بنشیند یا در یک جمع خانوادگی به پا یا دامن شما بچسبد. اگر شما ماهیت او را بپذیرید، او نیز خود را باور خواهد کرد. اگر عشق شما به او احساسی سرشار از امنیت ببخشد، او نیز برای خود ارزش قائل خواهد شد و می‌تواند راحت‌تر با دیگران رابطه برقرار کند. 

دقت داشته باشید در حضور کودک، او را خجالتی ننامید. مثلاً در حضور او به همسایه نگویید: «خجالت می‌کشد که سلام کند.» چرا که به‎کار بردن این صفت در حضور کودک، در او تبدیل به خودنگری می‌شود. در عوض بگویید: «الآن دوست ندارد سلام کند.» یا به اقوامی که آنها را ملاقات می‌کنید، توضیح دهید: «گاهی به کمی وقت نیاز دارد تا احساس راحتی کند.» کودکتان را مجبور به حرف زدن نکنید. این کار او را دستپاچه خواهد کرد!
موقعیت‌هایی را فراهم کنید تا با بچه‌های دیگر باشد و بازی کند البته ترجیحاً بچه‌هایی که رفتار سلطه‌جویانه ندارند.
اگر در خانه بیشتر احساس راحتی می‌کند، اوقاتی را برای بازی کردن با دوستانش در خانه ترتیب دهید.
او را در کلاس یا کودکستانی که توسط مربیان ورزیده و متخصص اداره می‌شود، ثبت‌نام کنید تا به این ترتیب در جهت تقویت مهارت‌های اجتماعی به او کمک کنید.
همیشه کودک خود را از قبل برای موقعیت‌های جدید آماده کنید، به این ترتیب که به او بگویید چه کسی آنجا خواهد بود و قرار است چه اتفاقاتی رخ دهد.
کمک کنید به جنبه‌های مثبت هر موقعیت توجه کند و در این‌باره با او صحبت کنید که وقتی آنجا می‌رسد دوست دارد چه کاری انجام دهد. مثلا بگویید: «مطمئنم امروز بهت خیلی خوش می‎گذرد و دوستت را آنجا می‌بینی. می‌توانی عروسک جدیدت را به او نشان دهی.»

null

همچنان که او را به شرکت در جمع تشویق می‌کنید، به خواسته او نیز احترام بگذارید. اگر در یک جشن تولد کودکتان می‌خواهد روی پای شما بنشیند حتی اگر از این ناراحت هستید که در جمع شرکت نمی‌کند، او را مورد حمایت خود قرار دهید. این کار او واقعاً بدون اشکال است. در آن برهه از زمان، این تنها کاری است که او می‌تواند از عهده آن برآید و این رفتار تا ابد ادامه نخواهد داشت. شاید سال بعد، او نیز جزو یکی از همان بچه‌های عاشق میهمانی باشد!
شاید کودکتان نیاز دارد برای شروع یک گفت‌و‌گو از شما الگو بگیرد. وقتی کنار سرسره، کودکی به او نزدیک می‌شود، می‌توانید بگویید: «سلام، اسم دختر من سارا است. اسم شما چیه؟» به مرور زمان، روش شما ملکه ذهن او خواهد شد و به تنهایی در برقراری ارتباط با دیگران موفق می‌شود.
گاهی به همراه داشتن یک توپ یا عروسک در پارک می‌تواند برای کودکی که به سختی با دیگران ارتباط برقرار می‌کند، بسیار راهگشا باشد چرا که محدودیت‌های اولیه در برقراری ارتباط با دیگران را از میان برمی‌دارد.
از آنجایی که خانواده اولین گروه اجتماعی است که کودکتان عضو آن است، مطمئن شوید او یکی از اعضای راحت در گروه است. اگر در همه حال که دیگران می‌خواهند با او ارتباط برقرار کنند، خود را پس می‌کشد یا هرگاه که با فردی بزرگسال یا خواهر و برادر بزرگترش صحبت می‌کند، پریشان می‌شود، سعی کنید او را بیشتر در گفت‌وگوها شرکت دهید. با برقراری ارتباط، این کار برای او ساده‌تر خواهد شد.

منابع: «کلیدهای رفتار با کودک چهارساله» نوشته مری والاس، ترجمه مینا اخباری‎آزاد، انتشارات صابرین، 1392 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 05 مرداد 1395
تعداد بازدید: 20666 بار