الگوپذیری

علی اخلاق خاصی دارد و کمی با بچه‌های دیگر متفاوت است.
گاهی اوقات به او می‌گوییم: «علی فلان کار را انجام بده!»، مثلاً لباست را عوض کن یا اسباب‌بازی‌هایت را جمع کن، می‌گوید:«الآن.» اما دقیقه‌ها و حتی ساعت‌ها می‌گذرد و علی آن کار را انجام نمی‌دهد.
یک بار به شوخی، به همسرم گفتم: «وقتی علی به پیش‎دبستانی می‌رود، باید اولین چیزی که معلمش به او یاد می‌دهد، مفهوم "الآن" باشد!» و هر دو خندیدیم‌.
در حال انجام کارهای خانه، ناگهان فکری مانند جرقّه از ذهنم گذشت. با خود گفتم: «نکند "الآن"هایی که ما تا به حال به علی تحویل می‌دادیم، از جنس این گونه "الآن"های علی بوده که او تاکنون مفهوم آن را درک نکرده است؟!»
پنج‎دقیقه‌هایی که برای علی به اندازه چندین ساعت ما بزرگترها طول کشیده است!!
اگر کمی دقت کنیم متوجه می‎شویم که ررفتارهای ما، الگوی رفتاری بچه‎هایمان است. هر آنچه می‌بینند و می‌شنوند، در حافظه خود ثبت و ضبط می‌کنند و بعد به‎طور ناخودآگاه و گاه کاملاً آگاهانه به‌کار می‌برند.
در کتابی می‌خواندم که «بچه‎ها با نگاه کردن و تماشا هم یاد می‌گیرند و در حقیقت، یادگیری از طریق نگاه کردن در کودکان، خیلی بیشتر و سریعتر از یادگیری با هدایت آگاهانه دیگران، صورت می‎پذیرد.»

 

منابع: «ده اصل ثابت فرزندپروری» نوشته لارنس اشتاینبرگ، ترجمه مهرنوش عابر،انتشارات رشد، 1393 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 19 مرداد 1395
تعداد بازدید: 28338 بار