null

در طول دوران نوزادی، کودکان از مکیدن و گاز گرفتن لذت می‌برند. آنها تقریباً تا سن هجده‎ماهگی، اسباب‎بازی‌ها، وسایل مربوط به دیگر اعضای خانواده و هر چیزی را که در جستجوهای خود پیدا می‌کنند، گاز می‌گیرند و می‌جوند.

گاهی کودکی، دیگران را گاز می‌گیرد، به‎خصوص وقتی لثه‌هایش برای دندان درآوردن ملتهب شده است. هر چند ممکن است چنین گازی دردناک باشد، والدین باید به خاطر داشته باشند که او عمداً به دیگران صدمه نمی‌زند. حتی گاه ممکن است یک کودک بسیار خردسال، در طول شیر خوردن، سینه مادرش را گاز بگیرد. امکان دارد این عمل آن قدر مادران را وحشت‎زده کند که بپرسند: «آیا باید کودک را از شیر گرفت؟» اما نیازی به چنین برخورد قاطعی نیست. اگر مادر سینه‌اش را از دهان کودکش که آن را گاز گرفته، دور کند و با لحن قاطع بگوید: «نه»، کودک بلافاصله یاد می‌گیرد این کار را نباید انجام دهد.

گاز گرفتن نوزاد معصوم با گاز گرفتن عمدی و از روی ناراحتی یک کودک دو ساله که گاه نمی‌تواند خشم خود را با کلمات بیان کند و همین باعث می‌شود که او بی‎اختیار گاز بگیرد، متفاوت است.
والدین کودکی که گاز می‌گیرد، اغلب این رفتار کودک را نمی‌پذیرند و البته حق با آنهاست. وقتی کودکی گاز می‌گیرد، والدین باید قاطعانه به او بگویند: «نباید هیچ کس را گاز بگیری»، «می‌دانم که واقعاً عصبانی هستی، اما هرگز نباید کسی را گاز بگیری»، «اگر عصبانی هستی، باید راه دیگری پیدا کنی»، یا خیلی ساده بگویند: «به تو اجازه نمی‌دهم گاز بگیری.»
این موضوع مهم است که اجازه دهید بداند‌ گاز گرفتن غیر قابل قبول است.

اگر صحبت کردن با کودک، مشکل را حل نکرد، والدین یک کودک نوپا یا پیش‎دبستانی که گاز می‌گیرد، باید کمی از کودکشان فاصله بگیرند و با لحنی آرام ولی قاطع به او بگویند که از دستش عصبانی هستند و به‎خاطر گاز گرفتنش، نمی‌خواهند نزدیک او باشند. همچنین والدین می‌توانند او را برای مدت کوتاهی روی یک پله و یا در اتاقش بنشانند.
از آنجا که کودکان اغلب رفتارشان را تغییر می‌دهند تا والدین خود را خشنود کنند، بعضی از کودکان از گاز گرفتن دست می‌کشند تا دوباره مورد پذیرش دیگران قرار بگیرند.

null

شاید هر چند وقت یک‎بار بخواهید با تنبیه بدنی، عادت گاز گرفتن کودک خود را تغییر دهید تا «به او نشان دهید که چه حالی به او دست می‌دهد» اما تنبیه بدنی کودکی که گاز می‌گیرد، کار اشتباهی است. اول به این دلیل که پیام مبهمی را به او انتقال می‌دهید. به او می‌گویید گاز نگیرد، اما خودتان کاری شبیه آن را انجام می‌دهید. دوم اینکه، او نمی‌تواند خودش را به جای شخص دیگری بگذارد و درک نمی‌کند دردی را که آن شخص از گاز گرفتن حس می‌کند مانند همان دردی است که خودش از کتک خوردن داشته است.
می‌توانید با در نظر گرفتن محدودیت‌ها، رفتار بسیار مناسب‌تری را به او نشان دهید. الگوی خوبی برای فرزندتان باشید و به او یادآوری کنید که چگونه رفتارهای اجتماعی قابل قبول داشته باشد.

اگر او همچنان دیگران را گاز می‌گیرد، شاید از مشکلی عمیق‌تر از آشفتگی لحظه‌ای رنج می‌کشد. در چنین موردی، معمولاً تذکرها و محدودیت‌های قاطع مؤثر نیستند چون گاز گرفتن نشانه‌ای از خشم، درماندگی و پرخاشگری است. به همین دلیل باید تلاش کنید تا علت اصلی رفتار او را کشف کنید. شاید فشار عصبی در خانواده وجود دارد یا در خانه به او توجه کافی نمی‌شود. اگر نمی‌توانید علت گاز گرفتن‌های مداوم او را پیدا کنید، از پزشک اطفال یا متخصص سلامت روانی که می‌تواند احتمال وجود موارد تنش در خانواده را کشف کند، مشاوره بخواهید.

منابع: «راهنمای کامل والدین (1)» نوشته جنت گالانت و رابین گلداستین، ترجمه مینا اخباری‎آزاد، انتشارات صابرین، 1392 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 23 شهریور 1395
تعداد بازدید: 20053 بار