null

تفکرات یک کودک خردسال درباره‌ دنیا بر منطق و واقعیت استوار نیست. وقتی از کودکی که هنوز به پنج‎سالگی نرسیده است، درباره‌ خورشید سئوال می‌شود، ممکن است او توضیح دهد: «مردی یک کبریت روشن کرد و ‌آن را به آسمان پرتاب کرد و به این ترتیب، خورشید آنجا ماند.»
کودکان خردسال اغلب فکر می‌کنند که اقیانوس‌ها، درخت‌ها، فضا، کوه‌ها و دیگر پدیده‌های طبیعی را انسان‌ها ساخته‌اند. یک کودک سئوال می‌کند: «چرا آن کوه‌ها را آن‎قدر بلند درست کرده‌اند؟ چرا بعضی از کشورها را این قدر دور از هم گذاشته‌اند؟»
بعد از یک کولاک، کودکی می‎گفت: «حدس می‌زنم دانه‌های برف، همه‌ مردم را با خود برده است.»

کودکان خردسال گمان می‌کنند اشیای بی‎جان هم می‌توانند همان حرکات، خواسته‌ها و احساسات یک کودک را داشته باشند. پسری بعد از بارش باران به درون سطلش نگاه کرد و گفت: «حدس بزن باران چه کار کرد. او به من آب داد. این خوب نیست؟» کودک دیگری که بعد از چندین ماه، برای اولین بار سوار دوچرخه‌اش می‌شد، گفت: «نگاه کن، دوچرخه‌ام کوچک‌تر شده!»
گاهی کودک یک شیئی را برای یک اتفاق بد متهم می‌کند و می‌گوید: «آن صندلی من را انداخت زمین!» و هنگامی که کودکی طی یک بازی، امتیازی توپی را از دست می‌دهد، ممکن است درباره‌ توانایی‌های خود احساس بدی نداشته باشد و بگوید: «توپ کج رفت.»

تفکرات کودک خردسالاز نظر یک کودک خردسال، بسیاری از اشیا زنده‌اند مانند یک مداد چون می‌نویسد، یک ابر چون حرکت می‌کند. کتاب‌های مصور و قصه‌های پریان او را مجذوب می‌کنند چون منعکس‎کننده‌ دنیای او هستند؛ دنیایی که در آن اشیای سخنگو وجود دارد و همچنین حیوانات و درخت‌هایی که راه می‌روند و آواز می‌خوانند.

برای درک این نکته که کودکتان درباره‌ طبیعت و اشیای اطرافش چه فکر می‌کند، به توضیحات او درباره‌ رویدادها گوش کنید و بپرسید: «فکر می‌کنی ستاره‌ها چه جوری آنجا رفته‌اند؟ فکر می‌کنی چرا کرم‌ها می‌خزند؟»
وقتی او سئوالی از شما می‌پرسد، قبل از پاسخ دادن، از او بپرسید در مورد آن موضوع، چه فکر می‌کند. از پاسخ‌های او لذت خواهید برد و مجذوب چیزهایی می‌شوید که از افکار او می‌تراود. به سئوال کردن ادامه دهید و هر چه که بزرگ‌تر می‌شود، به پاسخ‌های متفاوتش توجه کنید.

وقتی کودک پاسخ‌های نه چندان واضح به شما می‌دهد، شما ممکن است اشتباهات او را تصحیح کنید. گاهی بهتر است آنچه را که می‌گوید، فقط بپذیرید، اگرچه در مواقع دیگر، می‌خواهید اطلاعاتی را که فکر می‌کنید او درک می‌کند، به او انتقال دهید اما تعجب نکنید اگر پس از اینکه کلی حرف زدید و گوش کرد، باز هم به افکار و باورهای خودش روی آورد. این رفتار طبیعی کودکان زیر پنج یا شش‎ساله است که معمولاً ترجیح می‌دهند به نگرش‌های خود به دنیا تکیه کنند.

منابع: «راهنمای کامل والدین (1)» نوشته جنت گالانت و رابین گلداستین، ترجمه مینا اخباری‎آزاد، انتشارات صابرین، 1392 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 23 شهریور 1395
تعداد بازدید: 30512 بار