nullکودکان نوپا نمی‌توانند نیازهایشان را کنترل کنند یا آن‎ها را به تعویق اندازند. اگر گرسنه‌ باشند یا به آرام شدن نیاز داشته باشند، می‌خواهند بلافاصله این نیاز برآورده شود. وقتی والدین به گریه‌های نوزاد خود واکنش نشان می‌دهند، او را تغذیه و آرام می‌کنند، کودک به دنیای اطراف خود اعتماد می‌کند و در می‌یابد که توانایی‌هایش برای اثرگذاری بر دنیای اطراف، اندک است. اگر گریه‌های او که ناشی از نیاز او به غذاست، نادیده گرفته شود، راهی برای آرام کردن خود ندارد.

تغذیه نوزاد که بلافاصله پس از شروع به ناآرامی او صورت می‌گیرد، روشی است که والدین می‌توانند نیازهای کودک را رفع نمایند. خانواده‌هایی که کودکان آن‎ها بر اساس نیازشان تغذیه می‌شوند، معمولاً آرام‌تر و خشنودتر از خانواده‌هایی هستند که کودکشان از روی برنامه تغذیه می‌شود. دلیل این امر آن است که نوزادی که بر اساس نیازش تغذیه شده، کمتر از روی گرسنگی و ناراحتی گریه می‌کند و والدینش وقت کمتری برای آرام کردن آشفتگی‌های او صرف می‌کنند چون او باید صبر کند تا بر طبق برنامه، زمان تغذیه‌اش فرا برسد.
همچنین ممکن است کودکی که بر اساس نیازش سیر شده، راحت‌تر به خواب برود چون وقتی خسته است می‌توان او را با در آغوش گرفتن یا یک شیشه شیر آرام کرد. هیچ راهی برای تغذیه‌ اضافی کودکی که بر اساس نیازش تغذیه می‌شود، وجود ندارد. یک نوزاد، بیش از آنچه که می‌خواهد یا نیاز دارد، شیر نمی‌خورد.

والدینی که از روی برنامه، کودک خود را سیر کنند، بیشتر وقت خود را برای آرام کردن کودک گریان می‌گذارند. ممکن است کودک شیر بخواهد اما والدین فکر کنند هنوز برای شیر دادن به او، خیلی زود است و کودک باید سه یا چهار ساعت دیگر صبر کند چون «همین الآن شیر خورده است.» هر چند بعضی از کودکان می‌توانند فاصله‌ چهار ساعته‌ بین دو وعده غذا را تحمل کنند اما حقیقت این است که بعضی از کودکان به دفعات بیشتری به تغذیه نیاز دارند.

اگر کودکی که از روی برنامه تغذیه می‌شود، قبل از فرا رسیدن زمان غذا، گرسنه شود، والدین سعی می‌کنند او را آرام کنند و اگر نتوانند او را آرام کنند، به احتمال زیاد او را به حال پریشان و گریان رها می‌کنند. اغلب شنیدن صدای گریه کودک برای والدین سخت است و در صورت تداوم، شرایطی را به‎وجود می‌آورد که احتمالاً در مقایسه با تغذیه‌ خارج از برنامه و اضافی کودکی که بر اساس نیازش شیر می‌خورد، وقت و انرژی بیشتری می‌برد.

والدین جوان اغلب تصمیم می‌گیرند کودک را بر اساس یک برنامه‌ مشخص تغذیه کنند چون دوستان، اقوام و پزشک متخصص اطفال، به آن‎ها چنین توصیه کرده است. با وجود چنین توصیه‌ای، برای آنها مشکل است به غریزه‌ خود اعتماد و کودک را بر اساس نیازش تغذیه کنند. همچنین فکر می‌کنند تغذیه‌ کودک بر اساس نیازش، به معنای تسلیم شدن در برابر کودک است و دیگر کنترلی بر او نخواهند داشت اما باید دانست که نوزاد، ناتوان است و نیاز دارد احساس کند که تا حدی بر اطراف خود کنترل دارد و این توانایی اندک را دارد که اطرافیانش را وادار کند تا در مقابل نیازهایش واکنش نشان دهند. زمانی که نیازهای او برآورده می‌شود، یاد می‌گیرد که می‌تواند به والدینش برای مراقبت از خود اعتماد کند.

null

اینکه تصمیم بگیرید کودک را بر اساس نیازش تغذیه کنید و یا از روی برنامه، اغلب تحت تأثیر روشی است که کودک تغذیه می‌شود؛ یعنی شیر خوردن از سینه‌ مادر یا شیر خوردن با شیشه.
اگرچه هر روشی را می‌توان با برنامه یا نیاز تغذیه‌ کودک انطباق داد اما احتمال بیشتری دارد کودکی که از سینه‌ مادرش شیر می‌خورد، عادت کند بر اساس نیازش شیر بخورد که شاید فقط به دلیل راحت بودن نوع تغذیه است.
یک مادر می‌تواند به‎راحتی در هر زمانی که لازم باشد از سینه‌اش به کودک شیر دهد در حالی که والدین کودکی که با شیشه تغذیه می‌کند، باید ابتدا شیر را برای کودک آماده کنند و گرمای آن را به حد تعادل برسانند.

احتمال بیشتری دارد نوزادی که با شیشه شیر می‌خورد، بر اساس برنامه تغذیه شود، چون والدینش می‌توانند به‎راحتی ببینند که چقدر شیر نوشیده است و به این ترتیب می‌توانند تصمیم بگیرند چه زمانی او به اندازه‌ کافی شیر خورده است. از سوی دیگر، والدین کودکی که از سینه شیر می‌خورد، نمی‌دانند کودکشان چقدر شیر خورده است. وقتی او بلافاصله بعد از تغذیه‌ قبلی گریه می‌کند، احتمالاً مادرش دوباره سینه‌اش را در اختیار او قرار می‎دهد چون ممکن است کودک در آخرین وعده‌ تغذیه، به اندازه‌ کافی شیر نخورده باشد.

کودک به هر روشی که تغذیه شود، می‌توانید مادر موفقی باشید اما استفاده از هر روش، اگر بر اساس نیاز کودک باشد، می‌تواند باعث رضایت بیشتر کودک شود. اگر احساس می‌کنید که باید از برنامه‌ای پیروی کنید، باید آن‎قدر انعطاف‎پذیر باشید که وقتی کودک باز هم به تغذیه نیاز دارد، به او شیر بدهید. گریه‌ کودک حتی بین دو وعده‌ غذایی، طبق برنامه احتمالاً از گرسنگی یا خستگی است. در این صورت لازم است بعد از تغذیه، او را آرام کنید تا به خواب برود. در چنین مواقعی، نباید به زمان توجه داشته باشید. از غرایز خود پیروی و نیازهای کودک را رفع کنید.


منابع: «راهنمای کامل والدین (1)» نوشته جنت گالانت و رابین گلداستین، ترجمه مینا اخباری‎آزاد، انتشارات صابرین، 1392 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 25 آبان 1395
تعداد بازدید: 48205 بار