بعد از گدراندن نیمه اول دوره بارداری و انجام آزمایش‎های آن، در نیمه دوم دوره بارداری، پزشک، آزمایش‎های دیگری را تجویز می‎کند که برخی از آن‎ها عبارتند از: 

  • تست گلوکز خون برای دیابت بارداری

زمان: بین هفتههای 24 و 28

هدف: بیش از 5 درصد از خانم‌ها دچار دیابت بارداری می‌شوند. افرادی که مبتلا به دیابت بارداری هستند، نسبت به انسولین مقاومت نشان می‌دهند. همچنین ممکن است فشار خون بالا داشته باشند یا جنین آنقدر درشت شود که نیاز به زایمان سزارین پیدا کنند. نوزادانی که مادرانشان مبتلا به دیابت بارداری بوده‌اند، دچار مشکلات تنفسی، قند خون پایین و یرقان در چند روز اول می‌شوند. اگر جواب آزمایش مثبت بود، لازم است که مادر، تغییراتی در رژیم غذایی یا ورزش خود ایجاد نماید و اگر این تغییرات کافی نبودند، لازم است که تزریق انسولین داشته باشد یا از قرص‌های تنظیم‌کننده قند خون استفاده شود.

روش: برای این آزمایش، پزشک به مادر شیرینی می‌دهد تا بخورد و سپس از خون نمونه‌گیری می‌کند. این آزمایش نشان می‌دهد که آیا بدن مادر می‌تواند شکرها را بشکند یا نه.
خطرات: بدون خطر
بند ناف 1
  • نمونه‌گیری از بند ناف (PUBS)

زمان: بین هفته 18 و 37

هدف: بررسی خون نوزاد از نظر وجود ناهنجاری‌های ژنتیکی که در آزمایش آمنیوتیک، تشخیص داده نمی‌شود.

روش: روش انجام این آزمایش همانند نمونه‌برداری از مایع کیسه آب است که سرنگی ازطریق دیواره شکم مادر، به بند ناف نوزاد تزریق می‌شود. خون نمونه‌گیری شده از بند ناف، در محیط آزمایشکاه بررسی می‎شود.

خطرات: حدود 1 درصد احتمال سقط جنین وجود دارد.
  • آزمایش تشخیص کم‌خونی شدید آهن

زمان: بین هفته‌های 20 و 40

هدف: فقر شدید آهن یکی از دلایل اصلی کم‌خونی در جهان است. کمبود آهن باعث می‌‌شود که بدن نتواند گلبول‌های قرمز را در دوران بارداری تولید کند. اگر جواب آزمایش، مثبت بود، پزشک احتمالاً مکمل‌های آهن تجویز می‌کند.

روش: آزمایش خون
خطرات: بی‎خطر
  • آزمایش فیبرونکشن (نوعی گلیکوپروتئین چسبنده)

زمان: بین هفته 24 و 35 (اگر علائمی از زایمان زودرس وجود دارد)

هدف: پزشکان معمولاً این آزمایش را برای تشخیص این‌که انقباضات رحمی نشانه زایمان زودرس هستند یا خیر، انجام می‌دهند. اگر جواب آزمایش، منفی باشد، یعنی انقباضات باعث ایجاد تغییری در دهانه رحم نشده‌اند و احتمال ندارد که در دو هفته آینده، زایمان صورت بگیرد.
روش: ترشحات رحمی از نظر وجود نوعی پروتئین به نام فیبرونکشن (این ماده معمولاً در زمان بازشدن مهبل افزایش پیدا می‌کند)، مورد بررسی قرار می‌گیرند.

آمنیوسنتز 3

  • آزمایش تشخیص رشد ریه جنین

زمان: بین هفته 32 و 38

هدف:  ارزیابی بلوغ ریه‌های نوزاد در صورتی‌که به دلایل پزشکی، احتمال زایمان زودرس وجود داشته باشد.  
روش: این آزمایش مانند آزمایش آمنیوتیک در بین هفته‌های 15 تا 21 است.
خطرات: در این آزمایش، احتمال کمی برای خونریزی، عفونت و زایمان زودرس وجود دارد.
  • آزمایش وجود باکتری استرپتوکوک نوع B

زمان: معمولاً بین هفته‌های 35 و 37

هدف: باکتری استرپتوکوک نوع B، معمولاً برای بزرگسالان خطری ندارد، اما زندگی نوزادان را تهدید می‌کند. نوزادانی که به این باکتری مبتلا شده‌اند، بیشتر در معرض التهاب ریه همراه با اگزما، عفونت خون و التهاب مننژیت قرار دارند. حدود 20 درصد خانم‌های باردار، به عفونت‌های استرپتوکوک نوع B مبتلا می‌شوند. در این صورت، پزشک آنتی‌بیوتیک‌های ایمن در دوران بارداری را تجویز می‌کند. اگر قبل از مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها، زایمان صورت بگیرد یا در زمان وضع حمل، تب وجود داشته باشد، از نوزاد در هنگام تولد، آزمایش خون گرفته می‌شود که در صورت لزوم، از آنتی‌بیوتیک استفاده کند.

روش: این باکتری معمولاً با کشت ادرار در اوایل بارداری، تشخیص داده می‌شود. اگر این آزمایش در اوایل بارداری، انجام نشده باشد، با آزمایش ترشحات واژن در هفته‌های 35 و 37 انجام می‌شود.

سونو
  • آزمایش بیوفیزیکال

زمان: سه ماهه سوم بارداری

هدف: برای بررسی کلی سلامت جنین است و معمولاً در خانم‌هایی انجام می‌شود که بیماری‌های مزمن دارند یا با مشکلات دوران بارداری مثل کاهش آب کیسه جنینی یا مشکلات جفت روبه‎رو هستند. این آزمایش شاید در یک هفته، یک یا دو بار تکرار شود که در هر نوبت، تقریباً 30 دقیقه طول می‌کشد.

روش: پزشک در آزمایش بیوفیزیکال، معمولاً از سونوگرافی استفاده می‌کند تا تنفس جنین، حجم عضلات، حرکات جنین و سطح مایع کیسه جنینی را اندازه‌گیری کند. اگر جنین در یک بازه زمانی حرکت نداشته باشد یا سونوگرافی، وجود مشکلی را در کیسه آب نشان دهد، احتمالاً پزشک به مادر توصیه می‌کند که فوراً زایمان زودرس داشته باشد یا آزمایش‌های دیگر را انجام دهد.

خطرات: این آزمایش، هیچ‌گونه عواقب و خطراتی ندارد اما تقریباً در 20 درصد مواقع، آزمایش به اشتباه مثبت است.

  • شمارش لگدهای جنین

زمان: در هر زمان در سه ماهه سوم

هدفبا اندازم‌گیری میزان فعالیت‌های جنین، می‌‌توان از سلامت او مطمئن شد. چنان‌چه مادر به بیماری‌های مزمن مبتلا باشد، چند قلو باردار باشد یا چند روزی از زمان تاریخ زایمان گذشته باشد، پزشک از او می‌خواهد که تعداد لگدهای نوزاد را بشمارد.

روشپزشک از مادر می‌خواهد که به یک پهلو دراز بکشد و حساب کند چه مدت زمانی طول می‌کشد که نوزاد ده ضربه بزند. این آزمایش ممکن است از چند دقیقه تا 2 ساعت طول بکشد. معمولاً 10 لگد نوزادان سالم، کمتر از دو ساعت، طول می‎کشد. 
  • تست عدم استرس جنین

زمان: سه ماهه سوم بارداری
هدف: برای آگاهی از سلامت جنین است و معمولاً در خانم‌هایی انجام می‌شود که بیماری‌های مزمن دارند یا از تاریخ زایمانشان گذشته یا مشکلاتی از قبیل افزایش حرکات جنین، جفت و مایع کیسه آب دارند. این آزمایش می‌تواند همراه با آزمایش بیوفیزیکال باشد. همچنین ممکن است در صورت وجود علائم پرخطر، چندین بار در هفته انجام شود.
روش: دستگاه سونوگرافی کوچکی روی کمربند شکم بسته می‌شود و میزان ضربان قلب در مدت 20 تا 30 دقیقه، محاسبه می‎گردد. میزان ضربان قلب نوزادان سالم، معمولاً با افزایش حرکات بالا می‌رود.

خطرات: بدون خطر

  • نمونه‌گیری از خون پوست سر نوزاد

زمان: این آزمایش در زمان زایمان، وقتی دستگاه نشان دهد که نوزاد تحمل زایمان را ندارد، انجام میشود.

هدفبرای فهمیدن این‎که آیا اکسیژن کافی به نوزاد در حین زایمان، می‌رسد یا خیر.

روش: دکتر معمولاً سوندی را از طریق دهانه رحم، وارد رحم می‌کند و چند قطره خون پوست جنین را می‌گیرد. در آزمایشگاه، نمونه را از نظر وجود اکسیژن کافی در خون یا سایر مواد، بررسی می‌نماید.

خطرات: بدون خطر

منابع: «بارداری هفته‎به‎هفته» نوشته لورا رایلی، ترجمه مریم سعیدی، نشر اسماء، چاپ چهارم، 1392 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 23 آذر 1395
تعداد بازدید: 16578 بار