nullبزرگ‎ترین سرمایه هرکس بدون شک، میزان خودباوری و اعتماد به‎نفس اوست. شخص برخوردار از اعتماد به‎نفس، کسی است که از توانایی‎ها، استعداد و شایستگی‎های خود آگاهی دارد و به آن‎ها متکی است.
اعتماد به‎نفس مانند بسیاری از خصوصیات شخصیتی در دوره کودکی شکل می‎گیرد. شکل‎گیری اعتماد به‎نفس در کودکان، عامل اصلی موفقیت در کار، تحصیل، زندگی‎ خانوادگی، روابط و فعالیت‎های آن‎ها در آینده خواهد بود.

اعتماد به‎نفس پایین در کودکان می‎تواند مشکلات متعددی از جمله؛ مشکلات سازگاری، درگیری‎های اجتماعی، بیماری‎های ارگانیک و غیرارگانیک، آمادگی برای انواع اختلالات روانی خصوصاً افسردگی، خودکشی، اضطراب و سوء‎تغذیه را به‎وجود آورد.

برای افزایش اعتماد به نفس کودکان، چند پیشنهاد ارائه می‎گردد:

  • شکوفایی استعدادها

برای این کار، ابتدا باید استعدادهای کودک را شناخت. برخی کودکان، هماهنگی بدنی قابل توجهی دارند و می‎توانند به‎سرعت و به‎راحتی بدوند؛ بالا بروند و سه‎چرخه برانند.
این کودکان، زمینه رشد بیشتری در رشته‎های ورزشی دارند؛ اما قادر به تنظیم صدای خود یا نقاشی نیستند و این‎گونه کارها را به‎سختی انجام می‎دهند.

برخی دیگر، زمینه فعالیت‎های علمی و فنی مانند ساختن چیزی را دارند و عده‎ای از کودکان، در مقایسه با سن‎ خود، توانایی تکلم بالایی را دارا هستند.
گروه اول، زمینه رشد در کارهای فنی و صنعتی را دارند و گروه دوم، مهارت‎های مربوط به خواندن و نوشتن را به‎سرعت یاد می‎گیرند.

برخی کودکان به انجام فعالیت‎های هنری مانند نقاشی، علاقه ویژه‎ای نشان می‎دهند. این‎گونه کودکان، اگر اندامی غیرمتناسب داشته باشند، انجام ورزش‎هایی مانند دوچرخه‎سواری، شوت‎کردن، توپ یا شنا برای آن‎ها کار سخت و ناراحت‎کننده‎ای است.

null

برای شناخت استعدادهای فرزندتان، در رفتار او دقت و به علاقه‎مندی‎هایش توجه کنید. اگر علاقه‎مند است که در آشپزخانه به شما کمک کند، استعداد آشپزی و اگر به خیاطی شما علاقه نشان می‎دهد، استعداد خیاطی دارد. اگر قوه‎ی تخیل قوی دارد، می‎تواند رمان‎نویس خوبی شود. اگر قرآن را به‎خوبی تلاوت می‎کند یا سرودی زیبا می‎خواند، می‎تواند در همین زمینه‎ها رشد کند.
پس از شناسایی استعدادهای کودک، با فراهم کردن امکانات و ثبت‎نام در کلاس‎های مناسب، آن استعدادها را شکوفا سازید.

  • اعطای استقلال

اعطای استقلال به فرزند در امور شخصی، از همان سال‎های اول تولد (غذاخوردن، لباس و کفش پوشیدن، استحمام و ... )، در خرید وسایل شخصی (البته مناسب با سن)، در رفت‎وآمد به منزل نزدیکان (با فرض ایمنی کودک)، در مراقبت از خود و حضور در اردوها، عامل مهمی در خودباوری او است.

  • اعطای مسئولیت

مسئولیت‎های گوناگون متناسب با سن کودکان مانند خرید نیازمندی‎های کوچک منزل، مشارکت در آشپزی، شستن خودرو و ... اعتماد به نفس آن‎ها را افزایش می‎دهد.

  •  اعطای حق انتخاب

به فرزندتان حق انتخاب بدهید. انتخاب لباس، کفش، خرج کردن پول تو جیبی و ... راهکار خوبی برای خودباوری اوست.

  • تکریم شخصیت

برای گرامی‎داشت شخصیت فرزند خود، به او احترام بگذارید. مشورت با فرزند و نظرخواهی از او در نشست‎های خانوادگی، گوش‎دادن به سخنان او، پاسخ‎دادن به سؤالاتش، پذیرش احساسات او و ... نمونه‎هایی از احترام گذاشتن است.

  • تلقین به نفس

تلقین خودباوری به کودک با جمله‎هایی چون «می‎توانی، تو توانمندی، تو قدرت داری، به فرزندم افتخار می‎کنم، برای داشتن چنین فرزندی خدا را شکر می‎کنم و ...»، به‎شدت در خودباوری او مؤثر خواهد بود؛ همان‎گونه که جملات تخریب‎کننده و ناامیدکننده، اعتماد به‎نفس او را از بین می‎برد.

افزون بر تلقین‎های مثبت خود، به کودک‎تان (بالاتر از 8 سال) بیاموزید که خودگویی‎هایی مثبت داشته باشد؛ یعنی با جمله‎هایی چون «من می‎توانم این کار را انجام دهم، من وضعیت خوبی در ... دارم و ... » توانمندی را به خود تلقین کند.

منابع: «نسیم مهر (3)؛ پرسش و پاسخ تربیت کودک و نوجوان» نوشته حسین دهنوی، انتشارات خادم‎الرضا (ع)، 1391 . «ارزیابی شیوه‎های روان‎شناختی آموزش اعتماد به‎نفس در قصه‎های کودکان ایرانی» نوشته وحید خدایی مجد، نشریه آموزش و ارزشیابی، سال نهم، شماره 33، سال 1395 .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 05 اردیبهشت 1396
تعداد بازدید: 48641 بار