نشستن کودک

کودک زمانی می‌تواند به تنهایی بنشیند که عضلات پشتش به حد کافی رشد کرده باشند. وقتی کودک برای اولین دفعات به تنهایی و بدن کمک می‌نشیند، برای حفظ تعادل خود به جلو خم می‌شود یا بازوهای خود را به اطراف دراز می‌کند تا بدین وسیله تعادلش را حفظ کند و حتی ممکن است برای حفظ تعادل بیشتر در هنگام نشستن، پاهای خود را جمع کند به گونه‌ای که کف پاها در برابر یکدیگر قرار گیرند.

در نخستین دفعاتی که کودک به تنهایی می‌نشیند، معمولاً خود را به جلو و عقب حرکت می‌دهد که نوعی بازی‎کردن محسوب می‌شود. در اکثر مواقع دختران زودتر از پسران می‌توانند بنشینند.

راه 5ایستادن کودک

کودک قبل از آنکه بتواند راه برود، ایستادن را تمرین می‌کند. ابتدا کودک با کمک اشیا اطراف خود می‌ایستد. در آغاز پاهای کودک هنوز به اندازه کافی قدرت ندارند و در کنترل کودک نیستند. کودک موقع ایستادن، ابتدا پاهای خود را از هم باز می‌گذارد تا تعادلش را حفظ کند ولی بعد به مرور زمان، پاهایش قدرت کافی پیدا می‌کنند و می‌تواند به راحتی بایستد.

راه‎رفتن کودک

پس از آنکه کودک تا حدی مطمئن شد که می‌تواند بایستد، سعی می‌کند که راه برود. ابتدا کودک حرکاتی شبیه قدم‎برداشتن انجام می‌دهد و پس از مدتی راه می‌افتد. نوع راه رفتن کودکان بدین صورت است که کودک در ابتدا، بدنش را کاملاً شق نگه داشته و برای حفظ تعادل، بازوهای خود را به طرف جلو می‌گیرد یا آن‎ها را جمع می‌کند. با این حال همه کودکان زمین می‌خورند، بدین علت که یکی از پاهای‎شان را کمی بیشتر از معمول از زمین دور می‌کنند. با گذشت زمان این مشکلات برطرف می‌شود و بین حرکت دست‌ها و پاهای کودک هماهنگی به‎وجود می‌آید.

راه 4کودکان با یکدیگر متفاوتند

آنچه در مورد زمان حرکت و نشستن و ... کودک گفته شد، در اکثر کودکان صدق می‌کند اما همه کودکان در یک زمان نمی‌نشینند و راه نمی‌افتند. زمان اولین نشستن و راه‎رفتن و ... کودک به طبیعت هر کودک، تمرین والدین با کودک، تغذیه صحیح کودک و ... بستگی دارد و در کودکان مختلف فرق می‎کند.

به طور مثال بعضی از کودکان در «هفت یا هشت‎ماهگی» و بعضی در «هیجده‎ماهگی» شروع به راه‎رفتن می‌کنند اما به‎طور کلی اکثر کودکان در سن «یک‎سالگی» می‌توانند با کمک یک شخص راه بروند و در «سیزده‎ماهگی» اکثر کودکان بدون کمک دیگران راه می‌روند. در اواخر «بیست‎ماهگی»، اکثر کودکان می‌توانند خوب و بدون اشکال اساسی راه بروند.

نکته مهم: اگر مشاهده شد کودک در هنگام راه رفتن، پاهایش را به صورت ضرب‎دری یا پرانتزی می‌گذارد، باید هر چه سریع‎تر به پزشک مراجعه کرد.

چرا بعضی بچه‌ها دیر راه می‌افتند؟

راه 1دیر راه افتادن کودک می‌تواند به دلایل زیر باشد:

  1. ممکن است کودک اضافه‎وزن داشته باشد. کودکان چاق به دلیل سنگین‎وزن بودن، دیرتر از کودکان دیگر راه می‌افتند.
  2. ممکن است به علت بیماری، بدن کودک ضعیف شود و راه‎رفتن او کمی به تأخیر بیفتد.
  3. راه‎افتادن نیاز به شجاعت دارد. کودکانی که دیر راه می‌افتند، ممکن است از راه رفتن بترسند.
  4. اگر به کودکی به اندازه کافی محبت و توجه نشود، ممکن است دیرتر از همسالانش راه بیفتد. بچه‌هایی که از نظر عاطفی مشکل دارند و اصلاً به آن‎ها در بلند شدن و راه‎رفتن کمک نشده، کودکانی که مادران افسرده دارند و  کودک خود را فقط مثل عروسک در آغوش می‌گیرند یا فقط به غذا دادن او فکر می‌کنند، دچار کمبود عاطفی هستند و معمولاً  دیرتر راه می‌افتند.
  5. کمبود بعضی مواد مغذی مثل ویتامین D ممکن است موجب تأخیر در راه‎افتادن کودک شود.
  6. وراثت در تأخیر در راه‎افتادن مؤثر است و اگر پدر و مادری دیر راه افتاده باشند، ممکن است کودک آن‎ها هم دیر راه بیفتد.
  7. ممکن است کودک به علت اشکال در استخوان‌ها و ماهیچه‌هایش دیر راه بیفتد. ناراحتی کف پا، دررفتگی لگن و ... می‌تواند موجب دیر راه‎افتادن کودک شود.
  8. نارسایی مغزی نیز می‌تواند موجب دیر راه‎افتادن شود. حتی ممکن است کودک از لحاظ هوشی عادی باشد اما وجود نقایصی در مغز که منجر به برهم‎خوردن تعادل و ... می‌شود، می‌تواند منجر به دیر راه‎رفتن کودک شود.
  9. بعضی از کودکان بدون هیچ علتی دیرتر از بقیه بچه‌ها مراحل تکاملی خود را آغاز می‌‌کنند. مثلاً دیرتر از بقیه گردن خود را نگه می‌دارند، دیر می‌نشینند و ... در صورتی که این کودکان هیچ مشکل خاصی نداشته باشند و از لحاظ جسمی و روحی در شرایط خوبی باشند، زیر نظر پزشک معمولاً با کاردرمانی و کمی کمک، بعد از مدتی می‌توانند به راحتی راه بروند.
  10. بعضی پزشکان معتقدند کودکانی که نارس به دنیا می‌آیند، دیرتر از بقیه کودکان راه می‌افتند.

راه 6نکته مهم برای مادران

برای آماده کردن کودک جهت راه‎رفتن، وسایل زیادی وجود دارد اما باید دو نکته را در نظر داشت:

  1. اگر کودکی برای مدت زیادی سرپا نگه داشته شود، ولو اینکه پشتش به جایی تکیه داشته باشد، ستون فقراتش خسته می‌شود. پس باید سعی کرد کودک خسته نشود.
  2. بهتر است از روروک استفاده نشود چون با توجه به تحقیقات زیادی که صورت گرفته، استفاده از روروک می‌تواند موجب به خطر افتادن سلامت جسمی کودکان شود. برای کمک به راه رفتن کودک می‌توان به او اجازه داد کالسکه یا صندلی را به جلو هل دهد (در حالی که کسی کاملاً مراقب او است) و یا می‌توان دستش را گرفت تا به کمک پدر یا مادر راه برود.
منابع: «راهنمای بچه‎داری آسان» نوشته هنگامه صدرایی، انتشارات نسیم فرهنگ، چاپ سوم، ۱۳۹۳ .

منتشر کننده: الو مامان

تاریخ انتشار: 12 مرداد 1396
تعداد بازدید: 26204 بار